11 września 1920 rokuw trakcie walk w rejonie miejscowości Widomla, Żabinka, we wsi Stepanki (obecnie Białoruś) został ranny w lewą nogę.
Po powrocie z frontu Wawrzyniec Mazany pozostał w wojsku. W lipcu 1921 awansował na chorążego. Po ukończeniu kursu średniego wykształcenia, zdaniu małej matury oraz ukończeniu trwającego pięć miesięcy I Kursu w Centralnej Szkole Podoficerów Piechoty Nr 2 w Grudziądzu, otrzymał awans na podporucznika (1922) .
W listopadzie 1923 roku mianowany został na stopień podporucznika. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 75. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna.
Z uwagi na to, że pułki wielkopolskie w czasie zamachu majowego poparły siły rządowe Wawrzyniec Mazany miał problemy z awansem na kapitana (był w grupie broniącej Belwederu). Na awans czekał wyjątkowo długo, mimo bardzo pozytywnych ocen w rocznych uzupełnieniach listy kwalifikacyjnej wystawianych przez bezpośrednich przełożonych. W czasie służby w okresie międzywojennym, w 58. PP pełnił różne funkcje – od dowódcy plutonu poprzez dowódcę kompanii, dowódcę taborów, zastępcę oficera materiałowego do oficera administracyjno-materiałowego pułku.