2. Obniżanie mocy szczytowej impulsu w punkcie próbkowania przez odbiornik, co powoduje zmniejszenie odstępu mocy sygnału użytecznego od mocy szumu.
W praktyce, dyspersja chromatyczna jest uwzględniana w projekcie łącza dla sygnałów 10G i szybszych. Zwykle jest uwzględniana jako domiar doliczany do budżetu OSNR, pod warunkiem, że pozostaje efektem drugorzędnym. Dzięki deterministycznej naturze dyspersji chromatycznej, możliwa jest jej kompensacja w dziedzinie optycznej, przy pomocy kompensatorów dyspersji chromatycznej (DCM – dispersion compensating module). Optyczne kompensatory dyspersji chromatycznej wykorzystują zwykle włókno kompensujące DCF lub siatki Bragga FBG.
Efektywna, obserwowalna dyspersja chromatyczna w rzeczywistości posiada dwie składowe: materiałową i falowodową. Dyspersja materiałowa jest fundamentalną własnością materiału (wynika z zależnej od częstotliwości odpowiedzi materiału), z którego wykonany jest światłowód (szkła krzemionkowego). Dyspersja falowodowa natomiast jest parametrem, który może być kontrolowany i projektowany i wynika z zależności stałej propagacji (wyznaczonej dla danego światłowodu z równania Helmholtza) od częstotliwości. Poprzez odpowiednie ukształtowanie profilu współczynnika załamania światła możliwe jest kontrolowanie dyspersji falowodowej.