W 1929 roku były oficer brytyjski, urzędnik służby cywilnej Palestyny Lionel George Archer Cust opublikował opracowanie „The Status Quo in the Holy Places”. Publikacja miała status nieoficjalnego podręcznika dla urzędników, który na co dzień stykali się z problemami dotyczącymi sporów w sprawach miejsc świętych. Uzupełnienie szczegółów dotyczących stosowania zasad w odniesieniu do współistnienia wyznań chrześcijańskich w bazylice Narodzenia Pańskiego w Betlejem opracował w formie aneksu urzędnik ówczesnego poddystryktu Betlejem Abdullah Effendi Kardus.
Po zrzeczeniu się w 1947 roku przez Wielką Brytanię roli mediatora w Palestynie, Specjalna Komisja Narodów Zjednoczonych do sprawy Palestyny zwróciła się do głów instytucji religijnych na terenie Palestyny by przedstawili swoje stanowiska na temat ich sytuacji, roszczeń i praw do miejsc świętych. Przedstawiciele Ormian, prawosławia oraz kościoła koptyjskiego opowiedzieli się za utrzymaniem obecnego stanu rzeczy. Reguły Statu Quo obowiązują do dziś.