lat temu pojawiły się inwentarze charakterystyczne dla tradycji otoczakowej na innych terenach europejskich, głównie środkowej i północnej części Francji – stanowisko Soleihac, Nadrenii – stanowisko Karlich, Czechach – stanowisko Prezletice koło Pragi, Ukrainie Zakarpackiej – stanowisko Korolewo I (położone w górnym biegu Cisy) i Morawach – stanowisko Černovice. Stanowiska z okresu 800–600 tys. lat temu nawiązują technologią produkcji narzędzi otoczakowych do tradycji oldowajskiej.
Charakterystyczne wytwory kulturowe W Afryce: Cechą charakterystyczną dla I fazy rozwojowej jest występowanie narzędzi otoczakowych z obróbką jednokierunkową, ewentualnie z jednym odbiciem – tzw. choppery. Krawędzie najprymitywniejszych narzędzi otoczakowych były proste lub lekko wypukłe, zaś podstawowym surowcem do ich produkcji był kwarc, kwarcyt lub bazalt. Przy produkcji narzędzi otoczakowych powstawało wiele ostrych odłupków, dlatego należy przyjąć, że nie wszystkie były traktowane jako odpadki – niektóre z nich zapewne również służyły jako narzędzia.