Obszar występowania thumb|Stanowisko Sterkfontein W Afryce: Zespoły oldowajskie znane są głównie z obszarów środkowo-wschodniej Afryki. Większość stanowisk znajduje się w granicach Wielkich Rowów Afrykańskich m.in. basen jeziora Baringo (dzisiejsze terytorium Kenii). Nieliczne znaleziska zaliczane do zespołów oldowajskich wykraczające poza granice Wielkich Rowów Afrykańskich sięgają z jednej strony wschodnich krańców Afryki – stanowisko Sterkfontein, z drugiej zaś do Maghrebu (głównie tereny dzisiejszej wschodniej Algierii – Ain Hanech koło Satif oraz atlantyckiego wybrzeża Maroka – Suk al-Arba al-Gharb).
W Europie: Na terenie Półwyspu Iberyjskiego oprócz dwóch wyżej wymienionych stanowisk zaliczanych do przemysłów otoczakowych należy wspomnieć także o stanowiskach znajdujących się na terytorium dzisiejszej Portugalii – Magolito, Acofora. Na stanowiska zaliczane do tradycji otoczakowej natrafiono w południowej Francji np. jaskinia Vallonet koło Nicei. Nie mniej stanowisk, które można przypisać do tradycji otoczakowej, dostarczają tereny Półwyspu Apenińskiego – stanowiska Monte Poggiolo, Castelbolognese znajdujące się koło Bolonii oraz stanowiska Fontana Liri i Arce leżące na południe od Rzymu. W okresie 800–600 tys.