Twórczość Pryscjan pozostawił po sobie Metafrazę Teofrasta i zachowane w przekładzie łacińskim z IX wieku Kilka rad dla króla perskiego Chosroesa (Solutiones eorum de Quibus dubitavit Chosroes Persarum rex, w skrócie: Solutiones ad Chosroem). W pierwszym dziele komentuje z punktu neoplatońskiego Teofrastową koncepcję duszy, skupiając się szczególnie na władzach duszy: poznaniu zmysłowym, wyobraźni i intelekcie. W drugim, mającym charakter encyklopedyczny, omawia szereg zagadnień z różnych dziedzin wiedzy, poruszając między innymi takie tematy jak: dusza, sen, marzenia, pory roku, jadowite zwierzęta czy wiatry.
Recepcja We wczesnym średniowieczu Kilka rad dla króla perskiego Chosroesa zostało przetłumaczone na łacinę. Tłumacza najczęściej wskazuje się w kręgu uczonych mnichów irlandzkich, czasem wskazuje się na Jana Szkota Eriugenę, choć ta identyfikacja wydaje się kontrowersyjna. W XIII wieku Wincenty z Beauvais cytuje z Solutiones ad Chosroem w swej encyklopedycznej pracy Speculum Naturale, w której myli Pryscjana ze słynnym gramatykiem Pryscjanem z Cezarei.