W powstaniu warszawskim walczył w Śródmieściu Południowym, m.in. jako oficer do specjalnych poruczeń oraz adiutant kpt. Stefana Golędzinowskiego ps. Golski, dowódcy batalionu „Odwet 2” Zgrupowania „Golski”. Walczył m.in. w gmachu Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, na rogu ul. Lwowskiej oraz Piusa XI. Po kapitulacji powstania, od 5 października 1944 roku jako sierżant przebywał w niewoli niemieckiej w stalagach:Fallingbostel, następnie Dorsten. Został uwolniony 15 kwietnia 1945 roku.

Po wojnie 24 kwietnia 1945 roku zameldował się w Oddziale VI (Specjalnym) Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. Od 1 czerwca 1945 roku był przydzielony do 2 kompanii XXIV batalionu 3 Dywizji Piechoty w Tilicountry, Clackamannanshire (Szkocja), następnie dowódca plutonu. 2 października 1945 został zwolniony celem ukończenia studiów, po zdemobilizowaniu od 1 maja 1947 do 26 maja 1948 roku służył w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia.