Skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski w nocy 13/14 marca 1943 roku, w sezonie operacyjnym „Intonacja”, w operacji lotniczej „Brick” z samolotu Halifax DT-627 „P” (138 dywizjon RAF) na placówkę odbiorczą „Wół” 601 (kryptonim polski, brytyjskie oznaczenie numerowe pinpoints), w rejonie miejscowości Piła, Stara Kuźnica, 14 km od miejscowości Końskie. Razem z nim skoczyli: ppor. Longin Jurkiewicz ps. Mysz, mjr Franciszek Koprowski ps. Dąb, ppor. Wojciech Józef Lipiński ps. Lawina.
Został aresztowany na stacji Tomaszów Mazowiecki (wraz z drugim cichociemnym, Józefem Lipińskim „Lawiną”) 14 marca 1943 roku, podczas kontroli dokumentów w pociągu, gdy jechał do Warszawy. Przebywał w więzieniu w Tomaszowie Mazowieckim, gdzie „Lawina” zapadł na tyfus plamisty. Po przekupieniu szefa gestapo obaj zostali zwolnieni 7 maja 1943 roku. Podczas aklimatyzacji do realiów okupacyjnych w Warszawie, także zachorował na tyfus plamisty. Po wyleczeniu, od maja 1943 przydzielono go jako oficera wywiadu ofensywnego AK do Referatu „Wschód” Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego Komendy Głównej AK oraz jako referenta biura studiów KG AK "Pralnia" – „Besta” w Warszawie.