Od 7 maja do 16 listopada 1942 przydzielony do Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza jako szef Wydziału Wyszkolenia, następnie od 17 listopada 1942 przeniesiony do Oddziału III (operacyjnego).
Zgłosił się do służby w kraju, przeszkolony na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.ni. spadochronowym i in. Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 16 maja 1942, awansowany na stopień majora, ze starszeństwem od 1 marca 1944.
Skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski w nocy 8/9 kwietnia 1944, w sezonie operacyjnym „Riposta”, w operacji lotniczej „Weller 7”, na placówkę odbiorczą „Jodła 1” 134 (kryptonim polski, brytyjskie oznaczenie numerowe pinpoints), w widłach Pilicy i Wisły, w okolicy miejscowości Paprotnia, Łękawica, 12 km na północny wschód od stacji kolejowej Dobieszyn, w powiecie kozienickim. Razem z nim skoczyli: ppor. Tadeusz Kobyliński ps. Hiena, por. Tadeusz Starzyński ps. Ślepowron oraz kurier ppor. Wiktor Karamać ps. Kabel.