Po wojnie utworzono Krajowe Zrzeszenie Węgierskich Związków Hodowców Zwierząt (Magyar Állattenyésztő Szervezetek Országos Szövetségét). Od 1945 r. do końca lat 50 XX w. liczba mangalic rosła, ale nie osiągnęła jednak przedwojennego poziomu 30 tys. W końcu lat 50 nowoczesne rasy świń wyparły mangalicę, a ich liczba gwałtownie malała. W 1973 zdecydowano się na jej ochronę. Od 1974 r. hodowla odbywa się przy wsparciu państwa.
W latach 90 XX w. odtworzono Krajowe Stowarzyszenie Hodowców Mangalicy, które prowadzi praktyczną hodowlę. Urzędowo za zachowanie rasy odpowiedzialna jest Dyrekcja ds. Hodowli Zwierząt Urzędu Rolnictwa (Mezőgazdasági Szakigazgatási Hivatal Állattenyésztési Igazgatósága). Dzisiaj mangalica nie jest już zagrożona, co jest też wynikiem międzynarodowego sukcesu – jej mięso stało się surowcem dla hiszpańskiej szynki serrano.
Odmiany
Mangalica blond: najczęściej występująca. Dobrze wykorzystuje karmę i nadaje się zarówno do hodowli otwartej, jak i zamkniętej. Sprawdza się zarówno w produkcji tłuszczowej, jak i mięsnej. Znanych jest wiele odmian zależnych od rodzaju wyżywienia, sposobu hodowli. Mangalica ruda: powstała w wyniku skrzyżowania mangalicy blond i kędzierzawej świni szalontai.