Książę Serbii, Miłosz I Obrenowić, zaczął handel serbskimi świniami rasy szumadia, które były kupowane przez węgierskich posiadaczy ziemskich do hodowli.
Kiedy serbskie stada przepędzano przez Węgry na targi w Sopronie i w Győr, niewielka część zwierząt uciekała, była sprzedawana, czasem kradziona i one właśnie krzyżowały się z miejscowymi rasami. Mangalica powstała ze skrzyżowania powszechnych wcześniej ras świń bakonyi i szalontai oraz dzika. Swoje rozpowszechnienie zawdzięcza temu, że była niewymagająca, zdatna do całorocznego chowu na pastwisku i zachowała szereg cech dzika. Jej popularność wśród ludności rosła ze względu na ilość dostarczanego tłuszczu. W ciągu 25 lat rozprzestrzeniła się po całych Węgrzech i całkowicie zmieniła strukturę pogłowia trzody chlewnej. Świnie bakońskie zanikły całkowicie do połowy lat 40 XIX w. Już w 1814 r. o mangalicy, jako o popularnej rasie, pisał , węgierski dziennikarz i autor prac o tematyce ekonomicznej, redaktor pierwszego czasopisma ekonomicznego na Węgrzech.