Klasztor linii Karma Kagyu (1159)
Religia buddyjska wyrugowana z centralnego Tybetu za rządów ostatniego władcy imperium, przetrwała na obrzeżach. Współczesne badania wykazują jednak, że również w regionach centralnych pozostał silny sentyment rodzimej ludności do nauk Buddy. W wyniku zaniku życia monastycznego dharma przetrwała tutaj w formie zwulgaryzowanej, co ułatwiło buddyjskie odrodzenie w XI wieku.
Renesans buddyjski w centralnym Tybecie datowany jest na rok 978, kiedy do Lhasy powrócili mnisi ze wschodniotybetańskiej prowincji Amdo. Jednak to z regionów zachodnich przyszło odrodzenie nie tylko w postaci faktycznego powrotu życia klasztornego, ale przede wszystkim odrodzenie moralne. Stało się to za sprawą indyjskiego mnicha i nauczyciela Atiszy, którego sprowadził do Tybetu jeden z potomków Langdarmy rządzący w zachodnim Tybecie.