Od 25 lutego 1945 roku był szefem wywiadu wojskowego w okręgu, organizował konspiracyjne komórki dowodzenia w LWP.
Za zgodą komendanta okręgu 15 września 1946 roku ujawnił się przed komisją likwidacyjną w Warszawie, 19 września zarejestrował się w Rejonowej Komendzie Uzupełnień w Mińsku Mazowieckim. Zweryfikowany w stopniu kapitana, skierowany przez wydział personalny MON od 22 września 1945 roku na kurs pancerny w Modlinie. Po jego ukończeniu 4 stycznia 1946 roku został przydzielony od 6 stycznia 1946 roku jako szef sztabu 4 Brygady Pancernej w Tarnowie. W związku z szykanami, od 28 marca 1946 roku został zdemobilizowany.
Od marca 1946 roku pracował jako elektromonter w Państwowej Fabryce Samochodów w Gliwicach. 27 maja 1946 roku został aresztowany przez UB w Warszawie, pod zarzutem współpracy z wywiadem brytyjskim, 23 czerwca tego roku został zwolniony. Z obawy przed kolejnym aresztowaniem 15 lipca 1946 roku przekroczył granicę z Czechosłowacją, następnie granicę czechosłowacko–niemiecką. Po zgłoszeniu na posterunek policji amerykańskiej został aresztowany, osadzony w Tirschenreuth, był nakłaniany do współpracy z wywiadem amerykańskim.