12 listopada albo w nocy z 14 na 15 listopada 1939 roku przekroczył granicę polsko-węgierską.
W listopadzie 1939 roku dotarł do Francji, gdzie służył jako dowódca 8 kompanii w 5 pułku strzelców pieszych 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Został internowany w Szwajcarii, skąd zbiegł 23 lipca 1940 roku. Od października 1940 roku przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie pracował w obsadzie Szkoły Podchorążych Piechoty.
Odbył przeszkolenie ze specjalnością w dywersji, III kurs w Wyższej Szkole Wojennej, oraz praktykę w Oddziale III Sztabu Naczelnego Wodza. Został zaprzysiężony 19 stycznia 1944 roku i następnie przeniesiono go do Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza i do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech.
Został zrzucony w Polsce na placówkę „Wilga”, usytuowaną w obszarze Beskidu Sądeckiego i Gorców koło wsi Szczawa w nocy z 26 na 27 grudnia 1944 roku w ramach operacji lotniczej „Staszek 2”. Po skoku został tymczasowo przydzielony do dyspozycji Oddziału III Operacyjnego AK. W oczekiwaniu na ostateczny przydział pozostawał w I batalionie 1 pułku strzelców podhalańskich AK.
Po rozwiązaniu AK pozostał w konspiracji, od 15 lutego 1945 roku w dyspozycji ppłk. Zygmunta Janke ps. Walter, dowódcy Okręgu Śląsk.