Od 1 VI 1945 z poręczenia Sekretariatu KC PPR pełnomocnik MBP do Sztabu wojsk walczących z podziemiem niepodległościowym na Lubelszczyźnie. Od II 1947 do XII 1948 zastępca kierownika Wydziału Zawodowego KC PPR, od XII 1948 do 10 VII 1949 kierownik Wydziału Socjalno-Zawodowego KC PZPR, potem kierownik Wydziału Socjalnego KC PZPR. W grudniu 1945 był delegatem na I Zjazd PPR, a w grudniu 1948 na I Zjazd PZPR. Od 1949 sekretarz Centralnej Rady Związków Zawodowych (CRZZ). Kierowany do wielu akcji politycznych i gospodarczych, m.in. skupu zboża na terenie województw: białostockiego, opolskiego i bydgoskiego. IV 1951 otrzymał naganę od Sekretariatu Biura Politycznego KC PZPR za „tolerowanie niewłaściwych metod” podczas akcji skupu zboża w województwie białostockim; 5 I 1954 decyzją Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej (CKKP) kara ta została zatarta. Od stycznia 1954 dyrektor generalny w Ministerstwie Przemysłu Mięsnego i Mleczarskiego. W marcu 1954 był delegatem na III Zjazd PZPR. Od lipca 1957 zastępca redaktora naczelnego „Głosu Pracy”, od grudnia 1959 kierownik Biura Historycznego CRZZ. Współzałożyciel i członek Kolegium Redakcyjnego „Biuletynu Biura Historycznego CRZZ”, a od 1967 „Kwartalnika Historii Ruchu Zawodowego”. Od 1 IV 1969 na rencie dla zasłużonych. Wkrótce wyemigrował do Izraela, gdzie zmarł.