Po ataku Niemiec na Polskę udał się na wschód, gdzie jesienią 1939 brał aktywny udział w organizowaniu sowieckich władz komunalnych w Chełmie i Kowlu, a XI 1939 udał się do Lwowa, gdzie do VI 1941 studiował historię. Po 22 VI 1941 ewakuowany do Dnieprodzierżyńska na Północnym Kaukazie, gdzie do II 1942 był księgowym w kołchozach. III 1942 - I 1943 służył w batalionie budowlanym Armii Czerwonej; nie został zmobilizowany mimo skierowania do służby liniowej. Od stycznia 1944 służył w 3 Dywizji Piechoty WP w stopniu porucznika, potem kapitana, w Wydziale Polityczno-Wychowawczym, gdzie był kronikarzem i wykładowcą. Od lipca 1944 członek organizacji partyjnej w wojsku i członek grupy operacyjnej kierowanej przez Edwarda Ochaba i Romana Zambrowskiego. VIII-XII 1944 kierownik Wydziału Ogólnego Resortu Informacji i Propagandy PKWN, I 1945 - XII 1946 dyrektor gabinetu Ministerstwa Informacji i Propagandy.