Przez wiele lat udzielała się także jako dziennikarka lokalnej prasy, będąc w latach 1923–1933 sekretarzem, a następnie w redaktorem naczelnym „Gazety Mazurskiej”, w latach 1924–1938 redaktorem „Kalendarza dla Mazurów”, a w latach 1957–1965, kwartalnika „Komunikaty Mazursko-Warmińskie”, na łamach którego od 1958 publikowała ogólną bibliografię Warmii i Mazur za lata 1944–1960.

Podczas II wojny światowej ukrywała się pod nazwiskiem Bernatowicz. Po wojnie osiadła wraz z matką i córką w Olsztynie, gdzie piastowała stanowisko sekretarza generalnego oraz kierownika Instytutu Mazurskiego, który przekształcono później w Stację Naukową Polskiego Towarzystwa Historycznego w Olsztynie.

W 1967 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie nagrodziło ją za całokształt pracy nagrodą wojewódzką, a w 1968 otrzymała nagrodę regionalną im. Michała Lengowskiego.

Zmarła 27 grudnia 1970 w Pruszkowie. Została pochowana w alei zasłużonych cmentarza komunalnego w Olsztynie (kwatera 12B-1-14).

Jej imię noszą: Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Olsztynie, Zespół Szkół w Malinowie koło Działdowa oraz jedna z ulic w Działdowie.