Przed rokiem 1914 brała udział w tajnym Towarzystwie Równouprawnienia Kobiet, które później działało legalnie jako Stowarzyszenie Umysłowo Pracujących Kobiet. Po wybuchu I wojny światowej wstąpiła do Towarzystwa Opieki nad Ofiarami Wojny. Od 1919 r. działała w Mazurskim Komitecie Plebiscytowym, a od 1921 w Związku Obrony Kresów Zachodnich. W 1927 roku poślubiła swojego drugiego męża – Józefa Biedrawę, z którym w roku 1934 osiadła w Działdowie. Tam też wcześniej, w 1922 roku, uczestniczyła w powstaniu Mazurskiego Domu Ludowego, a później, w roku 1927, doprowadziła do powstania Muzeum Mazurskiego, gdzie następnie kustoszowała. W 1929 r. utworzyła Towarzystwo Przyjaciół Mazur. W Działdowie prowadziła też działalność turystyczną jako opiekunka i kierowniczka koła krajoznawczego dla młodzieży działającego przy tamtejszym Seminarium Nauczycielskim. Organizowane przez nią kursy rolniczo-gospodarskie dla dziewcząt przekształciły się w 1930 roku w Państwową Szkołę Rolniczą Żeńską w Malinowie.
W 1923 r. debiutowała jako literatka książką Legendy mazurskie.