Jedni znawcy przedmiotu (Helmut Börsch-Supan, Karl Wilhelm Jähnig, Kurt Wettenly) uważają, iż kwestia ta jest nierozstrzygnięta, inni natomiast (Werner Sumowski i Jens Christian Jensen) twierdzą, iż jest to ostatnia z czterech wersji Dwóch mężczyzn kontemplujących księżyc, namalowanych własnoręcznie przez Friedricha. Obraz ten jest z jednej strony najbardziej sumaryczny, z drugiej zaś – najbardziej swobodny i spontaniczny. W kilku miejscach jest wyraźnie widoczna podmalówka w kolorze niebieskim, znana z innych poświadczonych dzieł artysty.
Przedstawieni na wszystkich tych obrazach mężczyźni noszą stare niemieckie ubiory, które pojawiły się jako motyw na obrazach Friedricha po 1815 roku. Ubiór ten to szary lub czarny płaszcz, zapięty pod szyją, z szerokim kołnierzem i czarne nakrycie głowy, spod którego wystają (w większości przypadków) długie, sięgające ramion włosy. Ten styl ubierania się spopularyzował Ernst Moritz Arndt w okresie Wojny Wyzwoleńczej;