Nastrój nabożnej kontemplacji związany jest z fascynacją księżycem, wyrażaną w ówczesnej poezji, literaturze, filozofii i muzyce. Postacie ukazane zostały od tyłu tak, aby widz mógł uczestniczyć w ich jedności z naturą, co romantycy postrzegali jako manifestację wzniosłości. Chociaż ukazany krajobraz jest nierealny, to oparty został na obserwacjach natury, dokonanych przez Friedricha w różnych miejscach i w różnym czasie.
Wersja druga Friedrich powrócił do tematu w innej formie. Druga wersja jego obrazu przedstawia mężczyznę i kobietę patrzących w romantycznym uniesieniu na księżyc. Artysta przedstawił tu przypuszczalnie samego siebie wraz ze swoją żoną.
Wersja czwarta Istnieje jeszcze czwarta wersja Dwóch mężczyzn kontemplujących księżyc, 35 × 44,5 cm, namalowana na gęstej kanwie, umocowanej na tzw. blejtramie drezdeńskim, powstała w latach 30. XIX w. Wersja ta znajduje się od 1996 roku w zbiorach Galerie Hans w Hamburgu. Nie jest jednak pewne, czy sporządził ją sam Friedrich, czy też została namalowana przez innego twórcę.