dawało się też zauważyć znaczny wzrost liczby oficjalnie zarejestrowanych zborów, w 1989 osiągając powyżej 170, jednak żaden z nich nie posiadał odpowiednio wykształconego, pełnoetatowego duchownego.
Od czasu uzyskania niepodległości przez Kazachstan rozpoczęła się masowa emigracja Niemców, która doprowadziła do znacznego spadku ilości zborów oraz liczby skupionych w nich wiernych. W 1991 roku przyjęto ustawę o związkach wyznaniowych i wolności wyznania, która regulowała kwestię praw osób wierzących.
W maju 1993 w Ałmaty odbył się Pierwszy Założycielski Synod Diecezji Zborów Ewangelicko-Luterańskich w Republice Kazachstanu. Utworzona została wówczas Diecezja Zborów Ewangelicko-Luterańskich w Republice Kazachstanu (ros. Епархия Евангелическо-Лютеранской общин Республики Казахстан), która stała się częścią Ewangelicko-Luterańskiego Kościoła w Rosji, Ukrainie, Kazachstanie i Azji Środkowej. Wybrano pierwszego superintendenta, którym został ks. Richard Kratz i w późniejszym czasie powołał on siedzibę kościoła w Ałmaty.