kopułę posiada również prezbiterium umieszczone w niszy kończącej nawę główną. W rezultacie widziana z zewnątrz budowla przypomina bardziej meczet niż kościół i znacznie bardziej kojarzy się z fragmentem starego Damaszku bądź Bagdadu niż konstrukcjami spotykanymi w świecie chrześcijańskim. Czerwone kopuły dowodzić mają wpływu kultury arabskiej na XII-wieczną Sycylię, widocznego podczas gruntownej rekonstrukcji kościoła przeprowadzonej przez Normanów. W rzeczywistości czerwony kolor kopuł nie jest w pełni oryginalny. Kierujący prowadzonymi pod koniec XIX w pracami restauracyjnymi architekt odnalazł na pokryciu kopuł fragmenty starego czerwonego tynku i w związku z tym nadał kopułom kolor czerwony.
Obok kościoła za wysokim murem znajduje się dziedziniec otoczony arkadami. Stanowi on najprawdopodobniej najstarszy zachowany fragment klasztoru. Konstrukcja arkad opiera się na podwójnych kolumnach z podtrzymującymi łuki kapitelami w postaci motywów roślinnych. Być może arkadowy układ stanowił fragment dawnego arabskiego meczetu, jest jednak bardziej prawdopodobne, że został on wzniesiony przez lub z inicjatywy sycylijskich Normanów i stanowił fragment klasztoru.
Przypisy
Bibliografia