Na łamach „Przeglądu Lekarskiego” w 1918 apelował o utworzenie w polskich akademiach medycznych katedr wodolecznictwa, etyki, historii medycyny. Był członkiem Towarzystwa Lekarzy Polskich we Lwowie, do 1939 był członkiem Lwowskiej Izby Lekarskiej.
W 1913 miasto przyznało mu 4 morgi lasu (wnioskował o 20 morgów) na Białej Górze, gdzie zamierzał stworzyć sanatorium balneologiczne (jego eksperyment nie powiódł się). Udzielał się w Towarzystwie Polskiej Ochronki Dzieci Chrześcijańskich, a jego wychowankom udzielał nieodpłatnie porad lekarskich. Pełnił funkcję delegata Towarzystwa Oświaty Ludowej. W tym charakterze przed 1889 był współzałożycielem czytelni przy sanockim więzieniu oraz był inicjatorem założenia przez Krakowskie TOL czytelni w Posadzie Sanockiej, otwartej 21 grudnia 1890 i kierowanej przez Władysława Sygnarskiego. W 1888 był inicjatorem założenia sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W pierwszej połowie 1889 wydał broszurę pt. Do przyszłych Sokołów, traktującą o ważnej roli higieny, zdrowia i gimnastyki. Prowadził czynną akcję odczytową. Był aktywnym działaczem sanockiego gniazda sokolego (był we władzach wydziału oraz komisjach towarzyskiej i finansowej), w latach 1890–1897 prezesem (ponownie wybrany w 1892).