W Sanoku doktor Zaleski prowadził praktykę lekarską. Od 1887 był lekarzem w służbie zdrowia w utworzonym w tym roku C.K. Sądzie Obwodowym w Sanoku. Na przełomie XIX/XX wieku pełnił funkcje lekarza w więzieniu w Sanoku i rzeczoznawcy w służbie zdrowia przy Sądzie Obwodowym w Sanoku. W 1888 zachorował na tyfus plamisty, którego epidemia trwała w więzieniu, jednak wyzdrowiał z uwagi na łagodny przebieg choroby. Sprawował stanowisko lekarza kontraktowego w c.k. jednostce wojskowej w Olchowcach. Podczas walnego zgromadzenia Towarzystwa Samopomocy Lekarzy 28 lutego 1903 zgłosił się na członka tej organizacji. Był lekarzem oddziału w Sanoku Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie (do ok. 1906). W 1902 był przewodniczącym sekcji sanockiej Towarzystwa Lekarzy Galicyjskich, a w 1912 pozostawał członkiem tego oddziału. W sierpniu 1905 został wybrany zastępcą członka Izby Lekarskiej Zachodnio-Galicyjskiej z okręgu Sanok-Brzozów-Lisko-Dobromil, Ludwika Ćwiklicera, wybranego na kolejne trzechlecie, ponownie z powyższej z Grupy IV wybrany dnia 16 września 1908, a w 1912 zasiadł w ILZG. Był członkiem komisji zdrowotnej Rady Powiatu Sanockiego.