Cechy powieści Zasadnicza fabuła utrzymana jest w narracji jednoosobowej. Konstrukcja powieści (poprzedzonej notą autora) obejmuje prolog (Wstęp) oraz 3 księgi (Przygotowania Harmachisa, Upadek Harmachisa, Zemsta Harmachisa) odpowiadające trzem zwojom papirusu, na których rzekomo spisano opowieść. W istocie autor nadał utworowi budowę tragedii antycznej, podzielonej na trzy akty poprzedzone prologiem. Dostrzegalna jest względna stałość miejsc akcji (Abouthis, Aleksandria, Tars w Cylicji), wykorzystanie w ciągłości fabuły niewielu postaci (wyraźnie pierwszo- i drugoplanowych, nie licząc niemych) oraz niektóre ujęcia sytuacyjne mające charakter sceniczny. Podobieństwo do antycznej tragedii nasuwa również trudny i wzniosły język utworu. thumb|450px|Przy niej... Charmion..., na marmurach zaś rozpostarte tu i ówdzie leżały martwe ciała mężczyzn, z których jeden jeszcze konał (Alexandre Cabanel – Kleopatra próbująca trucizn na skazanych, 1887)
Pod względem charakterologicznym postacie powieści potraktowano relatywistycznie: nie są one jednoznaczne, we wszystkich dobro miesza się ze złem;