W marcu 1897 roku Pissarro doznał udaru mózgu, który sprawił, iż regularne malowanie mógł podjąć dopiero w 1905 roku. Z pomocą Esther był jednak w stanie kontynuować produkcję książek, choć w zmniejszonej ilości, używając uprzednio przygotowanych rycin. W listopadzie i grudniu 1904 roku w siedzibie New English Art Club Pissarro wystawiał swój namalowany 10 lat wcześniej obraz Kwiecień, Epping. Przy tej okazji odnowił kontakty z poznanymi w tamtym czasie artystami. W roku 1907 został zaproszony do Walter Sickert’s Fitzroy Street Group, gdzie poznał artystów, którzy w 1911 roku założyli ugrupowanie artystyczne Camden Town Group. Jako przedstawiciel francuskiego impresjonizmu i neoimpresjonizmu stał się istotną inspiracją dla członków tego ugrupowania (obok Seurata, Signaca i van Gogha). Około 1910 roku Pissarro poznał malarza i krytyka sztuki, J. B. Mansona, który stał się jego najbliższym przyjacielem i sojusznikiem w tamtym czasie. Manson w 1913 roku napisał artykuł o książkowych ilustracjach Pissarro, a w 1916 roku artykuł na temat jego obrazów. Promował prace Pissarro wśród prywatnych kolekcjonerów i instytucji artystycznych w Wielkiej Brytanii i w Nowym Jorku. W grudniu 1912 roku Manson dołączył do grona pracowników Tate Gallery, a w 1930 roku został jej dyrektorem.