Od 1973 była docentem Instytutu Balneologicznego w Poznaniu. Była organizatorką i kierownikiem Oddziału Klinicznego (od 1978 Kliniki Chorób Przemiany Materii z Oddziałem Klinicznym w Ciechocinku), a od 1974 członkiem Rady Naukowej Instytutu. Była również współorganizatorką i, w latach 1977–1983, kierownikiem Endokrynologicznego Ośrodka Naukowo-Badawczego w Świnoujściu. W 1980 uzyskała specjalizację w zakresie balneologii i medycyny fizykalnej. Od 1983 pracowała na dwuletnim kontrakcie w szpitalu klinicznym w Darnie w Libii.
Po powrocie do kraju i krótkim okresie pracy w Instytucie Balneologicznym, od maja 1986 została pracownikiem naukowym Akademii Medycznej im. L. Rydygiera w Bydgoszczy. Zorganizowała i kierowała Zakładem Endokrynologii i Diabetologii, przekształconym następnie w Katedrę i Zakład Endokrynologii i Diabetologii Klinicznej, a od 1998 Katedrę i Klinikę Endokrynologii i Diabetologii. Uzyskała specjalizację w zakresie endokrynologii (1986) i diabetologii (1992), od 1991 była profesorem nadzwyczajnym AM w Bydgoszczy.