W 1935 został aresztowany i skazany na pięć lat łagrów, odbył całość wyroku. W 1942 powrócił na urząd odnowicielskiego metropolity woroneskiego, następnie był ponownie zwierzchnikiem eparchii jarosławskiej i rostowskiej Żywej Cerkwi. 4 grudnia 1943, poprzez złożenie aktu pokutnego na ręce locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego, metropolity moskiewskiego Sergiusza, powrócił do kanonicznej Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, tracąc przy tym godność metropolity uzyskaną w Żywej Cerkwi. Jeszcze w tym samym roku został ordynariuszem eparchii sumskiej i achtyrskiej. W 1945 otrzymał godność arcybiskupią. W tym samym roku został przeniesiony na katedrę wileńską i litewską, na której pozostawał przez trzy lata. W latach 1945–1947 był także locum tenens eparchii ryskiej.
W 1948 przeniesiony na katedrę gorkowską, siedem lat później otrzymał godność metropolity. W 1961 odszedł w stan spoczynku z powodu złego stanu zdrowia. Zmarł w Gorkim pięć lat później i zgodnie ze swoją wolą został pochowany w kaplicy w sąsiedztwie soboru katedralnegoКОРНИЛИЙ (ПОПОВ).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Eparchia charkowska Kategoria:Absolwenci Kazańskiej Akademii Duchownej Kategoria:Eparchia jarosławska Kategoria:Biskupi wileńscy i litewscy Kategoria:Biskupi sumscy Kategoria:Biskupi Niżnego Nowogrodu Kategoria:Ofiary prześladowań antyprawosławnych w Związku Radzieckim Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów