Po pierwsze odnosi się do imienia patrona – Jana Chrzciciela, a po drugie do imienia zleceniodawcy jego odbudowy. Kształt budynku jest niemalże symetryczny, a jego fasady są długie na 87,5 i 86 metrów. Do ich budowy wykorzystano czerwony piaskowiec z okolic Miltenberga i Obernburga nad Menem. Fundamenty wież zamkowych sięgają na 13,5 metra w głąb ziemi. Ich ośmiokątne dachy mają natomiast 52 metry wysokości. Dziedziniec wewnętrzny rozpościera się na szerokość 51 metrów. Na każdej ścianie i piętrze znajdują się rzędy okien po 15/16 sztuk. Wiele elementów architektonicznych zamku nawiązuje bezpośrednio do włoskiej architektury renesansowej. Obiekt jest otoczony przez suchą fosę, przez którą przerzucony został w południowym skrzydle most. Współczesna fasada główna jest zwieńczona balkonem, który spoczywa na dwóch kolumnach. Johannes Schweikhard von Kronberg inaugurował wielkie otwarcie zamku po jego odbudowie 17 lutego 1614 roku, a zatem w dziesiątą rocznicę swojego wyboru na elektora Rzeszy Niemieckiej. Z tej okazji wybił on także okolicznościowe monety, gdzie na jeden ze stron przedstawiono Johannisburg, a na drugiej herb fundatora. Prace rekonstruktorskie dokumentował architekt Ridinger za pomocą obrazów na miedzianych tabliczkach, które zawierają także wiele informacji na temat wcześniejszego wyglądu oraz wyposażenia obiektu.