Ostatnie lata aktywności politycznej mały|250px Między majem a wrześniem 1860 r. był posłem do Rady Państwa, w której przedstawił żądania rumuńskich działaczy narodowych. W roku następnym sejm Siedmiogrodu ogłosił uznanie Rumunów za pełnoprawny naród, jak również nadanie Rumuńskiemu Kościołowi Prawosławnemu praw równych z tymi, jakimi cieszyły się już Kościoły rzymskokatolicki, luterański, kalwiński i Kościół Rumuński Zjednoczony z Rzymem. W 1864 r. rząd zgodził się także utworzyć rumuńską metropolię Siedmiogrodu, niezależną od serbskiej metropolii karłowickiej. Jej ordynariuszem został biskup Andrzej, który zrealizował w ten sposób swój najważniejszy cel – utworzenie etnicznie rumuńskiej administratury prawosławnej niezależnej od tych zarządzanych przez biskupów innych narodowości. Uzyskał tytuł rumuńskiego metropolity Siedmiogrodu i Węgier.
Równocześnie jednak zmieniła się polityka wewnętrzna i zagraniczna Austrii. W 1865 r. Franciszek Józef na prywatnej audiencji oznajmił biskupowi Andrzejowi, iż postanowił w kwestii Siedmiogrodu zaakceptować żądania węgierskie. Oznaczało to klęskę polityki proaustriackiej prowadzonej od dwóch dekad przez rumuńskich przywódców narodowych z hierarchą na czele.