Oba manuskrypty spisano używanym od IV wieku n.e. pismem etiopskim. Jacques Mercier, ekspert współpracujący z Fundacją Dziedzictwa Etiopskiego, wskazuje że, pomiędzy dwoma tomami Ewangelii Garimy istnieją subtelne różnice w zapisie, które sugerują, że woluminy powstały oddzielnie a każdy został napisany przez innego skrybę. Wynika stąd wniosek, że mnich Garima niekoniecznie był autorem obu manuskryptów, lecz zapewne to on zlecił napisanie rękopisów. Różnice stylu ilustratorskiego również dają się zauważyć w obu tomach. Ilustratorzy obu woluminów niewątpliwie musieli wywodzić się z kręgu kultury bizantyńskiej. Ilustracje pochodzące z pierwszego rękopisu są podobne do znanych z terenu Syrii lub okolic Jerozolimy dzieł sztuki oraz późniejszych iluminacji, a pochodzące z drugiego tomu wykazują podobieństwa do sztuki koptyjskich chrześcijan z Egiptu. Prawdopodobnie więc miniatury obu kodeksów powstały daleko poza granicami Etiopii. Wskazuje na to również analiza namalowanych na ilustracjach ptaków. Badacze doliczyli się na miniaturach około 20 gatunków, z których zdecydowana większość występuje na Bliskim Wschodzie, a żaden nie jest gatunkiem typowo etiopskim.