Po powrocie ze zjazdu zabiegał o wstąpienie do ZKE, jednak Józef Czerski (prezes KChWE), Franciszek Januszewicz (sekretarz KChWE) i Walenty Dawidow byli odmiennego zdania. Maksymowicza popierał natomiast Sergiusz Waszkiewicz i Aleksander Rapanowicz.
W roku 1946 nawiązał kontakt z Misją Wschodnioeuropejską w USA oraz misją charytatywną ze Szwecji. Ze względu na jego kontakty zagraniczne 16 czerwca 1948 roku WUBP Olsztyn założył na niego sprawę agenturalnego rozpracowania pod kryptonimem „Chytry”. Podejrzewano go o działalność szpiegowską. Doniesienia agentury w sprawie Maksymowicza były niedokładne, w efekcie Departament V MBP w Warszawie nie był zadowolony ze sposobu prowadzenia sprawy, zarzucał Olsztynowi opieszałość, zalecał zwerbowanie bardziej odpowiedniej agentury.
Został aresztowany 21 września 1950 roku w Warszawie przy Placu Zbawiciela (obok kościoła metodystów). Jeszcze tego samego dnia rozpoczęły się przesłuchania. 2 października 1950 roku Departament V MBP sporządził Notatkę dla KC PZPR, w której uzasadniono aresztowania. Maksymowicza uznano, wraz z Władysławem Kołodziejem, za szczególnie aktywnego wroga władzy ludowej. Maksymowiczowi zarzucano prowadzenie kampanii antyradzieckiej, krytykę władzy ludowej, krytykę spółdzielni produkcyjnych.