w prawej ręce trzyma pióro gotowe do wykreślenia kolejnych liter, lewą ręką przytrzymuje strony pergaminu. Święty przerywa pisanie. Po jego lewej stronie El Greco maluje zamiast ukazującą się Matkę Bożą, popularną rzeźbę Madonny często spotykaną w toledańskich mieszkaniach będącą reprodukcją Matki Boskiej du Sagrario z katedry. Madonna na figurce zamiast książki trzyma maleńkie Dzieciątko. Święty nie spogląda na nią, kieruje wzrok gdzieś obok. Jego profil nawiązuje do innych malowanych przez El Greca starców: wychudzonych, zmęczonych, ale dostojnych. Artysta w postaci świętego odzwierciedla kwintesencję ludzkiego natchnienia, chwyta moment gdy człowiek wznosi się na wyżyny twórczej myśli dzięki obecności Boskiej siły. W pierwszych latach obraz nazywano również Święty Ildefons piszący pod dyktandem Matki Boskiej.
Obraz był natchnieniem dla późniejszych malarzy. Jego impresjonistyczne elementy (nerwowe i pospieszne położenie pędzla) widoczne zwłaszcza w kopii znajdującej się w National Gallery of Art zainteresowały m.in. Milleta, który nabył obraz w 1869 roku. Po jego śmierci obraz trafił do innego malarza i wielbiciela sztuki Hiszpana Degasa.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Obrazy El Greca Kategoria:Święty Ildefons na obrazach Kategoria:Obrazy w National Gallery of Art w Waszyngtonie Kategoria:Obrazy w Hospital de la Caridad de Illescas