wprowadzono nowy podatek pośredni od tytoniu i tabaki, przy czym tytoń sprzedawany z własnych dóbr w stanie surowym do dalszej obróbki był wolny od opodatkowania.
W 1789 r. uchwalono tzw. ofiarę wieczystą na powiększenie sił krajowych jako podatek od szlachty i duchowieństwa, którego nie wolno było przerzucać na poddanych. Ofiara ta stanowiła pierwowzór przyszłych podatków dochodowych, gdyż nawiązywała do dochodu jako podstawy opodatkowania. To właśnie ofiara wieczysta była odstępstwem od dotychczasowej zasady wolności podatkowej szlachty.
Szczególnym przełomem w owym czasie była Konstytucja 3 Maja 1791 roku, w której jako w drugiej konstytucji na świecie wprowadzono w praktyce zasadę trójpodziału władzy i potwierdzono jednocześnie, iż wyłącznie Sejm jako władza prawodawcza jest uprawniony do stanowienia podatków obowiązujących na okres bliżej nieoznaczony. Właśnie to wyróżniało Polskę przez wieki na tle pozostałych państw Europy, które nie miały zasadniczo demokratycznych rządów tylko monarchię absolutną, a o obciążeniach społeczeństwa podatkami decydował wyłącznie panujący władca.
System podatkowy II Rzeczypospolitej Unifikacja systemu podatkowego