Tak jak w Hollywood, większość gwiazd kina niemego we Włoszech nie była w stanie znaleźć angażu w filmie dźwiękowym. Niektóre z dotychczasowych gwiazd ekranu zajęły się z sukcesami produkcją i reżyserią, jak np. Emilio Ghione czy Mario Bonnard. Spowodowało to powstanie miejsca dla aktorów nowego pokolenia.
Cinecittà oraz monopol (1937–1939) upright=0.5|left|thumb|Studio filmowe Cinecittà w Rzymie
W tym samym okresie faszyści utworzyli Ministerstwo Kultury Poszechnej (wł. Ministero della Cultura Popolare). Po pożarze wytwórni filmowej Cines (jego przyczyna do dziś jest elementem ożywionej dyskusji wśród historyków), Ministerstwo to postanowiło odbudować struktury kina włoskiego – w przeciwnym razie groziłaby mu całkowita agonia.
Po zatwierdzeniu planu przez Benito Mussoliniego znaleziony został teren położony na południowy wschód od stolicy, Rzymu. Po dwóch latach prac 21 kwietnia 1937 Duce otworzył studio Cinecittà, wygłaszając przy tym słynny slogan Kinematografia jest najsilniejszą bronią.