Domenico di Piacenza zainteresowany jest głównie harmonijnym powiązaniem wszystkich ruchów z muzyką. Niektóre jego choreografie są nadmiernie skomplikowane, ale jest to działanie celowe, skierowane na podniesienie tańca do rangi sztuki wymagającej specyficznych artystycznych umiejętności. W praktyce formułuje on zasadę, według której nauka, wykonywanie i tworzenie tańca wymaga przygotowania zawodowego.
Dzięki temu traktatowi uznawany jest za prekursora teoretyków tańca i za pierwszego współczesnego choreografa. O jego działalności dotarły do naszych czasów informacje także dzięki jego uczniom, w szczególności dzięki Guglielmo Ebreo (1463).
Domenico da Piacenza – muzyk Nie jest do końca wiadome, czy wszystkie przypisywane mu utwory wyszły spod jego ręki, ale jest to bardzo prawdopodobne, wielu podobnych jemu zatrudnianych na dworach specjalistów pełniło również funkcje muzyków, jak na przykład Baltazarino di Belgioioso, który na dworze Katarzyny Medycejskiej był choreografem i pierwszym skrzypkiem. Tak czy inaczej, utwory te przetrwały do naszych czasów dzięki temu, że zostały dołączone do jego traktatu i dziś jeszcze są wykonywane przez orkiestry muzyki dawnej, służąc nadal zespołom wykonującym tańce historyczne.