Część traktatu poświęcona jest wszystkim podstawowym krokom tańca dworskiego, które podzielone są na 2 grupy: ruchy naturalne (- 9 -), polegające na wykonywaniu kroków podobnych do tych, które wykonujemy w życiu codziennym ruchy przypadkowe (- 3 -), stworzone na potrzeby choreografii, nie naturalne, lecz specjalnie studiowane i przygotowane
Jeśli chodzi o klasyfikacje tańców, cztery są najważniejsze: basse danse quaternaria saltarello piva
Do każdego tańca (opisał ich 23) maestro ustanawia tempo i opisuje związki zachodzące między nim a pozostałymi trzema, tak aby za każdym razem stworzyć nową, harmonijną kombinację kroków pochodzących z 4 podstawowych tańców i wykreować niepowtarzalną choreografię. I właśnie to podejście do pracy choreografa wprowadza studium analityczne techniki tańca, tworząc platformę teoretyczną dla choreografii jako dziedziny sztuki. Traktat jest też wprowadzeniem metodologicznym, ze względu na definicje tańca jaką zawiera.