Współczesne źródła nie wspominają czy obydwa samoloty były identyczne. Według artykułu prasowego z 1920 w zakładach Orenco w tym czasie powstały dwa samoloty, Model E i Model E2, o bardzo podobnych osiągach. Model E jest określony jako armoured fighter („opancerzony myśliwiec”), a model E2 właśnie jako infantry liaison. Możliwe jest, że USAAS przekazano te dwa samoloty, a nie dwa egzemplarze modelu E2.
Konstrukcja Orenco IL-l był jednosilnikowym dwupłatowcem o konwencjonalnej konstrukcji. Zewnętrznie przypominał Airco DH.4B, ale w odróżnieniu od samolotu Airco miał dwa rzędy rozpórek (dwupłat dwukomorowy), skrzydła samolotu miały ten sam profil lotniczy typu RAF-15. Załogę samolotu stanowiły dwie osoby - pilot i obserwtor/strzelec, uzbrojony był w pojedynczy karabin maszynowy kalibru 12,7 mm strzelający do przodu i ruchomy, podwójnie sprzężony karabin maszynowy Lewis obsługiwany przez strzelca/obserwatora. Jednostkę napędową samolotu stanowił silnik rzędowy typu Liberty L-12 o mocy 400 KM.
W tabeli podano dane techniczne i osiągi modeli E i E2 według ówczesnych informacji prasowych, w nawiasach podano dane pochodzące z innych źródeł.