Na zamówienie Armii powstało wówczas kilka nieudanych konstrukcji, wielosilnikowe samoloty Boeing GA-1 i Boeing GA-2, jednosilnikowy Aeromarine PG-1, a także jako prywatna inicjatywa, interesujący ale równie nieudany, Junkers-Larsen JL-12 o całkowicie metalowej konstrukcji i uzbrojony w 28 pistoletów maszynowych oraz właśnie Orenco IL-1.
Samolot został zaprojektowany w krótkoistniejącej wytwórni lotniczej Orenco (Ordnance Engineering Corporation) założonej w 1916, nosił wewnętrzne oznaczenie Model E2.
Historia Dwa egzemplarze samolotu zostały zamówione 26 stycznia 1920. Był to jedyny samolot USAAS typu VII, a zarazem jedyny noszący oznaczenie „IL” (Infantry Liaison, dosłownie „współpracy z piechotą”). Samoloty otrzymały numery seryjne 63273 i 63274. Po dostarczeniu do bazy McCook Field zostały oznaczone także jako Project Number P147 i Project Number P168. Program testowy który rozpoczął się 21 marca 1921 wykazał, że samoloty były zbyt ciężkie i miały niezadowalające osiągi. Jeden z samolotów, Project Number P168, przetrwał do 1926.