Rządy Timurbughi trwały zaledwie dwa miesiące, gdyż nowy sułtan nie zdołał zdobyć poparcia zwalczających się frakcji. Pogłębiające się rozdźwięki między emirami groziły dalszym rozprzężeniem państwa. W tej kryzysowej sytuacji zaproponowano kompromisową kandydaturę ponad 50-letniego Kajtbaja, którego uważano za władcę „przejściowego”, do przyjęcia dla wszystkich stronnictw. Podobno kilkukrotnie odmówił przyjęcia ciężaru władzy, lecz namawiany przez przyjaciół w końcu ustąpił. Współcześni pisali jednak, że był to tylko polityczny teatr odegrany przez Kajtbaja i jego wiernego stronnika, JaszbegaPisze o tym, współczesny wydarzeniom z 1468 roku, kronikarz Ibn Tagribirdi..

Objęcie władzy, walki z Beduinami i Turkmenami W chwili objęcia rządów przez Kajtbaja nic nie wskazywało na to, że utrzyma się on dłużej na tronie niż jego liczni poprzednicy. Sułtanat był pogrążony w politycznym kryzysie, a walki między frakcjami możnych mameluckich wciąż nie ustawały. Jednak Kajtbaj, który dotychczas stał na uboczu wszelkich intryg wykazał się niezwykłą zręcznością. Okazał wdzięczność tym, którzy wynieśli go do władzy, jednocześnie oferując przyjaźń swym przeciwnikom politycznym. Swego poprzednika, Timurbugha odsunął w cień, jednak darował mu życie.