W 1926 roku wpływy w BKN zdobyła nowo powstała partia Białoruska Włościańsko-Robotnicza Hromada. Skład BKN liczył w tym czasie 31 przedstawicieli partii i organizacji białoruskich, m.in. Białoruskiego Związku Włościańskiego, Białoruskiej Chrześcijańskiej Demokracji, Towarzystwa Szkoły Białoruskiej, Białoruskiego Związku Studenckiego, Białoruskiego Towarzystwa Naukowego i Białoruskiego Towarzystwa Wydawniczego, prasy, spółek itd. Do zarządu należeli Mikałaj Marcinczyk, Iwan Sawicki, Jazep Sznarkiewicz. Po trzech przedstawicieli miały BWRH i BChD. W latach 1926–1927 na czele BKN stali aktywiści BWRH Bronisław Taraszkiewicz, Szymon Rak-Michajłowski i Piotr Miotła. W związku z tym działalność BKN przybrała lewicowy charakter. Spotkało się to z oporem BChD i BZW, które we wrześniu 1926 roku wystąpiły z komitetu. Po rozłamie w BWRH aktywność komitetu zmniejszyła się.