w trakcie III kadencji (1870–1876) został wybrany 19 listopada 1873 w miejsce Augustyna Piotrowskiego w I kurii w obwodzie tarnowskim. Później wybierany w IV kurii w okręgu Dąbrowa-Żabno w IV kadencji (1877–1882), w V kadencji (1882–1889), następnie w okręgu Dąbrowa-Żabno w VI kadencji (1889–1895). Następnie ponownie został posłem wybranym w I kurii w obwodzie tarnowskim w VII kadencji (1895–1901), w VIII kadencji (1901–1907), w IX kadencji (1908–1913) i w X kadencji (1913–1914).
Przez 16 lat był członkiem rady nadzorczej Banku Krajowego, a później został wiceprezesem. Działał w Towarzystwie Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie, gdzie w 1870 został wybrany członkiem rady nadzorczej, od około 1892 był wiceprezesem, a od 1897 do 1914 prezesem. 15 maja 1903 został wybrany prezesem towarzystwa rolniczego w Tarnowie. W styczniu 1904 został wybrany prezesem lwowskiego Towarzystwa uczestników powstania 1863.
W 1908 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Franciszka Józefa.
Zmarł 19 kwietnia 1921 w Andrychowie. 25 kwietnia 1921 został pochowany w Partyniu pod Tarnowem. W tym samym roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4316.
Miał dwie córki: Różę hr. Bobowską (1880– 1952) – żonę właściciela Andrychowa i Helenę Zborowską (1876–1943) – pisarkę, ps.