Wtedy rosyjski oficer Asiejew (podczas walk nawoływał Polaków do poddania się), w szacunku do waleczności Polaka polecił zaopiekować się rannym Męcińskim i przewieźć go do majątku Leszczyńskich w Wierzchowiskach. Po wyleczeniu Azsiejew polecił odwieźć Męcińskiego do granicy z Austro-Węgrami (Galicją).

W późniejszym czasie Męciński przebywał w Dreźnie, a potem powrócił do Królestwa. W 1865 ożenił się z Heleną Dobrzyńską (1830–1906) herbu Jelita i zamieszkał na ziemi tarnowskiej. Po wprowadzeniu autonomii galicyjskiej był członkiem Rady Powiatu Tarnowskiego od pierwszej kadencji, był członkiem wydziału, wiceprezesem i prezesem. Później zastąpiony na stanowisku prezesa przez Eustachego Sanguszkę, został prezesem Rady Powiatu Dąbrowskiego, zaś przez 1,5 roku jednocześnie pozostawał na obu posadach prezesa.

Pełnił mandat posła na Sejm Krajowy Galicji;