Po blisko 8 godzinach bardzo ciężkich walk ulicznych miasto zostało zdobyte. Większość obrońców poległa. Żołnierze RONA, którzy pozostali w ruinach miasta, a także ranni przebywający w szpitalu polowym wraz z personelem medycznym zostali zamordowani. Niektórym żołnierzom RONA wraz z częścią ludności cywilnej udało się uciec z Siewska. Było to ok. 170 osób. Jednakże ok. 20 kilometrów na południe w rejonie wsi Kurganki natknęli się oni na oddział 3 Gwardyjskiej Dywizji Kawalerii, któremu się poddali. Wszyscy zostali zabici.
10 kwietnia 1943 r. dowódca RONA, Bronisław Kamiński, wydał rozkaz nr 62 „o zapisaniu w dziejach pamięci bohaterów walk o Siewsk w marcu 1943 r.”, w którym wymienił przede wszystkim szefa sztabu 4 Pułku RONA A. N. Demina, dowódcę 10 Batalionu P. A. Konstantinowa, 14 Batalionu Michaiła G. Draczenkę i baterii artylerii N. A. Kosariewa.
Bibliografia Igor G. Jermołow, Русское государство в немецком тылу. История Локотского самоуправления 1941-1943, 2009 Dmitrij A. Żukow, Iwan I. Kowtun, 29 гренадерская дивизия СС „Каминский”, 2009
Linki zewnętrzne Historia Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej (RONA), w tym opis obrony Siewska 1-2 marca 1943 r.
Siewsk Kategoria:Kolaboracja pod okupacją niemiecką