Współrzędne poziome (X, Y) znaków wysokościowych określało się z błędem nie większym niż 5 m.
1980–2012 W latach 1980–2012 geodezyjna osnowa wysokościowa była zdefiniowana w standardach geodezyjnych, które określone były poprzez instrukcje i wytyczne techniczne obowiązująceRozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 r. w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie ().: w latach 1979–1999 na podstawie zarządzeń Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii (GUGiK); oraz w latach 1999–2012 na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 24 marca 1999 r.
Standardem technicznym, zawierającym przepisy techniczne i porządkowe, ustalające zasady klasyfikacji i podstawowe kryteria oceny dokładności, obowiązujące przy zakładaniu podstawowej i szczegółowej wysokościowej osnowy geodezyjnej była Instrukcja techniczna G-2.
Zobacz też Pozioma osnowa geodezyjna w Polsce
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Osnowy geodezyjne