Klasy fundamentalna i bazowa podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej muszą charakteryzować się dokładnością wyznaczenia wysokości punktu nie mniejszą niż 0,01 m. Współrzędne poziome punktów podstawowej osnowy geodezyjnej wysokościowej wyznacza się z dokładnością zapewniającą średni błąd położenia nieprzekraczający 0,1 m względem osnowy poziomej. Dla sieci punktów (reperów), których wysokości (rzędne) są wyznaczane metodą precyzyjnej niwelacji geometrycznej średni błąd pomiaru nie powinien być większy niż 1,5 mm/km.
Szczegółowa osnowa wysokościowa Szczegółową osnowę geodezyjną wysokościową tworzą punkty, których wysokości wyznaczono metodą: niwelacji geometrycznej gdy średni błąd pomiaru nie powinien być większy niż 4 mm/km. niwelacji satelitarnej.
Błąd wyznaczenia wysokości punktów osnowy geodezyjnej nie powinien być większy niż 0,01 m względem podstawowej osnowy, a współrzędne poziome należy wyznaczać z dokładnością zapewniającą średni błąd położenia nieprzekraczający 0,1 m względem osnowy geodezyjnej poziomej. Długości linii niwelacyjnych nie powinny przekraczać 18 km, a na terenach zurbanizowanych – 6 km.