1867, Lwów 1867., w kadencji III z kurii I (wielkiej własności) z obwodu nr 1 (krakowskiego), w kadencji IV, V, VI z tej samej kurii z obwodu nr 3 (przemyskiego), w kadencji VII i VIII z kurii IV (gmin wiejskich) z okręgu wyborczego nr 16 (Jarosław).
Był także posłem do austriackiej Rady Państwa V kadencji (4 listopada 1873 – 19 października 1876), VI kadencji (7 października 1879 – 23 kwietnia 1885), VII kadencji (22 września 1885 – 23 stycznia 1891), VIII kadencji (13 kwietnia 1891)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim 1848–1918, Warszawa 1996.. Wybierany był w kurii I (wielkiej własności), w kadencji V z okręgu nr 3 (Bochnia-Wieliczka-Brzesko), w kadencji VI z okręgu nr 8 (Sanok-Bircza-Lesko-Brzozów-Krosno), w kadencji VII i VIII w kurii IV (gmin wiejskich) z okręgu wyborczego nr 13 (Jarosław-Radymno-Sieniawa-Cieszanów-Lubaczów). W tej ostatniej już po wyborze został mianowany dziedzicznym członkiem Izby Panów (13 kwietnia 1891 – 23 grudnia 1912). Jego mandat objął po wyborach uzupełniających 9 czerwca 1891 Władysław Koziebrodzki. W parlamencie austriackim należał do grupy posłów konserwatywnych (podolaków) Koła Polskiego w Wiedniu. Miał wyraziste poglądy polityczne. Opowiadał się za przebudową państwa w duchu federalistycznym. Postulował zachowanie liberalnych swobód.