Gabriel Wilhelm Götten (1708 – 1781) napisał o nim w 1735 i w 1740 roku w swoim dziele Das jetzt-lebende gelehrte Europa, oder Nachrichten von den vornehmsten Lebens-umständen und Schrifften: jetzt-lebender europäischen Gelehrten
August Heinrich Hoffmann von Fallersleben (1798–1874) idzie jeszcze dalej pisząc o nim w Aufzeichnungen und Erinnerungen
Już w 1704 roku ukazało się jego 50 pieśni w zbiorze pt. Heilige Liederflammen der himmlischgesinnten Seele. W następnym wydaniu zbiór zawierał 100, a w trzecim 140 pieśni. Liczba jego pieśni zebranych w 16 zbiorach wydanych w latach 1707–1737 wynosi nie mniej niż 1188. W swojej poetyckiej pracy był pobieżny i pośpieszny. Przez co wiele plew między ziarnem było. Był tego świadom o czym pisał w przedmowie do zbioru Mara und Manna w 1728 roku tymi słowy: „Wypłynęły one spod śpiesznego pióra, stąd praca nie jest również stosowna, jak to wymagają zasady doskonałej poezji. Jeśli drzewa często są potrząsane to spadają też niedojrzałe owoce.”
Oprócz pieśni napisał wiele modlitw i kilka pism o tematyce świeckiej. Wiele jego pieśni weszło na stałe do kanonu pieśni protestanckich na całym świecie.