Z innych tego typu dzieł cennymi przykładami są przedstawienia z Jeny w Turyngii oraz w katedrze w Magdeburgu.
Najcenniejszym przykładem w Królestwie Polskim jest Pietà w kościele Świętej Barbary na Starym Mieście w Krakowie, która najprawdopodobniej (podobnie jak większość Pięknych Piet) została sprowadzona z Czech lub krzyżackiego wówczas Pomorza.
Bibliografia Carl Heinz Clasen, Der Meister der Schönen Madonnen. Herkunft, Entfaltung und Umkreis, Berlin-New York 1974. Albert Kutal, K problému horizontálních Piet, "Umění" XI, z. 5, 1963, s. 351-359. Anton Legner (hrsg.) Die Parler und der Schöne Stil 1350–1400. Europäische Kunst unter den Luxemburgern, Köln 1978. Johannes Neuhardt (hrsg.) Stabat Mater, Maria unter Kreuz in der Kunst um 1400, Austellungkatalog in Dommuseum Salzburg, Salzburg 1970, nr 11 (bearb. Dieter Großmann). Gerhard Schmidt, Vesperbilder um 1400 und der „Meister der Schönen Madonnen“, "Österreichische Zeitschrift für Kunst und Denkmalpflege" XXXI 1977, s. 97.
Linki zewnętrzne Piękna Pietà z Admont, tzw. Większa, opr. Horst Schweigert Piękna Pietà z Admont, tzw. Mniejsza, opr. Horst Schweigert Piękna Pietà w zbiorach Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku
Kategoria:Ikonografia Matki Bożej Kategoria:Sztuka gotyku