dwie Piety z klasztoru Benedyktynów w Admont, pojedyncze dzieła w Straßburgu koło Gurk, Brambergu, Seeon-Seebruck (obecnie w zbiorach Bayerisches Nationalmuseum w Monachium). Piękne Piety upodobali sobie Krzyżacy, czego przykładem są dzieła w porozrzucanych po Europie posiadłościach tego zakonu (Prusy Zakonne, Friuli, Słowenia, Karyntia, Dolna Styria, Hesja). Poświadczają zachowane do dziś Piękne Piety w kościele Świętej Elżbiety w Marburgu oraz w kaplicy zamkowej w Velikej Nedelji, zamku w Goricane (obecnie w zbiorach Narodnej Geleriji w Lublanie), Celje. Na pobliskich terytoriach północnych Włoch zachowały się m.in. w Treviso oraz kościele Świętego Zenona w Weronie. Spory zespół Piet zachował się również w rejonach Dolnej Nadrenii i okolic, przede wszystkim rzeźba w kościele Świętego Lamberta w Düsseldorfie, ponadto dzieła z kościołów Świętego Albana i Świętej Kolumby w Koloni, opactwa Cystersów w Marienstatt oraz w Maastricht w Limburgii.